Vastgoedfraude zonder vrouwelijke bestuurders

Posted by on May 21st, 2012 and filed under BOEKEN. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Woningcorporaties worden geteisterd door berichten over falend of zelfs frauderende besturen. Nu blijkt directeur van de Bredase woningcorporatie Laurentius vast te zitten op verdenking van fraude. Voor Stan Gielen, lid van de raad van commissarissen, komt het als een volkomen verrassing, aldus het Eindhovens Dagblad.

Behoorlijk bestuur vraagt om behoorlijke bestuurders en professioneel, divers toezicht. Kennelijk is dat lastig voor corporaties. Grethe van Geffen schreef een boek toezicht in de sector en de rol van diversiteit daarbij: Kwaliteit staat op nummer één, over diversiteit in de governance van woningcorporaties.

Diversiteit, en toch zet u alleen maar haantjes op de cover. Waarom?
“De titel, kwaliteit staat op nummer één, is een veelgebruikte uitspraak die er vooral toe leidt dat er steeds dezelfde typen in besturen en raden van commissarissen komen. Maar de titel is slechts het eerste deel van een citaat van Johan Cruijff. Het volledige citaat luidt: ‘kwaliteit staat op nummer één, maar kwaliteit moet wel altijd in dienst staan van het geheel’. Mijn stelling is: niemand is in zijn eentje divers, iedereen is in zijn eentje ‘normaal’. Je wordt pas divers in het licht van de ander die anders is. Kwaliteit is niet een eigenschap die zuiver op zichzelf bekeken kan worden, behalve dan in een hanenhok…”

Voor wie is het boek bedoeld?
“Voor toezichthouders, bestuurders, politici en beleidsmakers. Het boek bevat casuïstiek, theorie en praktijk: geen pasklare antwoorden hoe het precies moet, maar helder inzicht in de keuzes waar bestuurders voor staan. Verder een zevental interviews met commissarissen, bestuurders en een huurdersvereniging. Citaten van Johan Cruijff aan het begin en eind van de hoofdstukken tonen aan dat er veel overeenkomst is tussen diversiteit en voetbal. Want:  ‘soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt.”

Waarom ben je dit boek gaan schrijven?
“Ik merkte dat door de crisis het onderwerp (eindelijk) op de agenda van bestuur en toezicht is gekomen. Maar men heeft niet door welke mechanismen van invloed zijn bij diversiteit. Daarom komt men soms wel tot meer diversiteit in raden van commissarissen en besturen, maar benut men die onvoldoende. Wat nu precies de meerwaarde is en wat het vraagt om die eruit te halen, daarover gaat mijn boek.”

Ik heb voor de sector woningcorporaties gekozen omdat daar veel aan de hand is. Je ziet enorme vastlopers door old boys netwerken waar het kritisch vermogen geminimaliseerd. Er is een nieuwe governance code waar diversiteit onderdeel van uitmaakt. En de sector adverteert meer dan gemiddeld openbaar voor posities in raden van commissarissen waarbij diversiteit een expliciet item is. Dus daar liggen echte vernieuwingskansen.”

Wat is het je meest bijgebleven van je gesprekken met de bestuurders?
“Diversiteit lijkt nog steeds een item van personele invulling, vooral daar waar de klanten zijn, bijvoorbeeld aan het loket. Maar het komt voor dat woningen in een wijk minder waard of zelfs onverkoopbaar worden als er etnische spanningen zijn, zonder dat iemand in de raad van commissarissen kan fungeren als klankbord voor de bestuurder. Het denken in dat soort termen lijkt nog een soort verriwegstan. Ook overheerst de gedachte dat het huurders en andere stakeholders niet uitmaakt of de raad van commissarissen divers of uniform is. Op het hoogste niveau is men zich relatief weinig bewust hoe de buitenwereld naar de corporatie kijkt.”

Wat is het mooiste citaat in je boek en waarom?
“Die van Rens Smid, CEO bij projectontwikkelaar PFC2: ‘Bij de vastgoedfraude zaten geen vrouwen terwijl er in de organisaties die het betrof zeker 40 à 45 procent vrouwen werkten. Ook de kwesties Rochdale en De Key waren niet zo uit de hand gelopen als er meer vrouwen in de raad van bestuur of raad van commissarissen hadden gezeten. Vrouwen deugen ook niet altijd maar na twintig jaar vastgoed durf ik wel te stellen: ze gaan op een andere manier met het vak om. […] De vastgoedwereld is een wereld waar mannen het voor het zeggen hebben en het coöptatiemodel geldt van ‘man zoekt man’. Het idee is ‘mannen zoeken die minder zijn dan zijzelf’, dus ze gaan helemaal niet op zoek naar vrouwen want dan moeten ze denken op een andere manier. Met vrouwen kun je veel zakelijker afspraken maken dan met mannen. Mannen gaan sneller wheelen and dealen, vrouwen doen dat niet. Vrouwen zeggen gewoon: jij wilt dat, dan ga ik dat voor je doen.”

Wat is het beste advies dat je aspirant commissarissen kunt geven?
“Zoek een RvC waar kritisch vermogen op prijs wordt gesteld, want dat is de belangrijkste voorwaarde om de voordelen van diversiteit op commissariaatsniveau te benutten.”

Follow CEO_ME on Twitter

Het loopbaanboek van 2012: CEO me! Handboek voor ambitieuze vrouwen – en mannen.

“Knappe prestatie” en “niet het zoveelste boek over topvrouwen te zijn, maar juist een boek over ménsen” (Management Team)

“De auteurs hebben smeuïge verhalen boven water gekregen” en “onderhoudend en adviezen genoeg in dit boek”(NRC)

Benieuwd naar de persoonlijke inzichten, verhalen en beste carrièreadviezen van Nederlandse topmannen en topvrouwen?
Laat onder meer Jan Kalff, Mirjam Sijmons (ANWB), Pauline van der Meer Mohr (Erasmus), Karel Vuursteen en Caroline Princen (ABN Amro) je meenemen naar hun werkkamers en kijk de kunst af voor de tocht naar een topfunctie.

Bestel hier het boek. We berekenen binnen Nederland geen verzendkosten.

Share

Leave a Reply

Photo Gallery