Sommige vrouwen zijn meer gelijk

Posted by on Oct 31st, 2016 and filed under OPINIE, RECENT. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Burundi en Rwanda zijn betere landen voor vrouwen op zoek naar gelijkheid dan Nederland. Venezuela en de Filipijnen staan in de top tien fijnste landen voor vrouwen. De media luidden de alarmbel vorige week na het verschijnen van de Global Gender Gap Index 2016, een rapport over gelijkheid tussen de seksen in 144 landen. “Nederland scoort slecht op gelijkheidslijst” (Trouw).

Ja, ja. Heeft eigenlijk wel iemand het rapport van WEF van A tot Z gelezen? Ik geloof er niets van. Anders zou je niet zo’n kop bedenken.
11354495054_cb703f695e_mStatistieken zoals die gebruikt in het WEF-raport, zijn pas relevant zodra je je verdiept in onderliggende definities en criteria, van bijvoorbeeld gelijkheid en kansen. Maar die analyse past niet in een pakkende kop, of 140 karakters.

Wat vooral opvalt is de louter economische blik op gelijkheid van het WEF. Er worden appels met peren vergeleken, om tot vooral een “inclusive” raport te komen, zo lijkt het. Want wat zegt het over gelijkheid, emancipatie en vrouwenrechten als de beroepsbevolking in Burundi relatief uit meer vrouwen bestaat, dan die van Nederland? Wat zegt het als vrouwelijke Burundi’s en masse werken om in leven te kunnen blijven? Het WEF gebruikt economische statistieken die niet het hele verhaal vertellen.

Alledaags leven
Interessant zijn ook de indicatoren die de opstellers van het rapport niet hebben verwerkt. Indicatoren die aangeven hoe het leven voor vrouwen in Burundi werkelijk is, en hoe het in de praktijk met hun grotere gelijkheid dan die van Nederlandse vrouwen is gesteld.

Bij gebrek aan tijd zal ik onderstaande bevindingen van Amnesty International over de positie van vrouwen in Burundi niet vertalen. Lees en huiver.

[…] Despite the end of the decade-long civil war in Burundi in 2003, where rape was widely reported as a weapon of war by government and rebel forces, sexual violence continues at an alarming rate. Both in the home and the larger society, police and judicial authorities have done little to respond to victims or find and punish those responsible. Because rape is not taken seriously by the authorities and victims themselves are shunned by relatives and their communities, women rarely report the crime. Those victims who come forward usually seek medical treatment and counseling at international health centers, rather than going to police.
In the absence of government figures, statistics obtained by Burundian and international NGOs show both reported and unreported rape occurring at high levels. The numbers, though, represent only the tip of the iceberg, said the report No Protection from Rape.
Systemic failures in the justice system have created a climate where rape victims are less willing or able to pursue criminal proceedings. The system particularly fails women in rural areas, who are often unaware of how to instigate legal proceedings and are frequently cut off from psychosocial and medical assistance provided by some non-governmental organizations operating in Burundi. Women are often stigmatized by their communities if they make public the attack they endured–often leading them to keep their suffering a secret and cope with the consequences of the violations alone. […]

Mirjam van Immerzeel

Share

Comments are closed

Photo Gallery